چگونگی نقش پلاکتها در ترمیم بافتها

چگونگی نقش پلاکتها در ترمیم بافتها

پلاکت ها اجسام کروی یا بیضوی شکل کوچکی هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به نام مگاکاریوسیت در مغز استخوان حاصل می شوند و بعد از آن به هیچ رده سلولی دیگری تمایز نمی یابند . PRP در واقع تغلیظ اتولوگ پلاکت در حجم کوچکی از پلاسما است. و اگر به طور معمول و متوسط پلاکت نرمال خون ۲۰۰۰۰۰ عدد در میکرولیتر است در PRP این تعداد به ۱۰۰۰۰۰۰ می رسد و حجمی معادل ۵ سی سی از پلاسما را به خود اختصاص می دهد. فیبروبلاستها با تولید کلاژن , الاستین و گلیکوز آمینوگلیکان عملکرد خود را تکمیل می کنند.

پلاکت وقتی خارج از خون و در بافت قرار می گیرد بوسیله مواد شیمیایی متفاوتی فعال می شود و فاکتورهای رشد از خود آزاد میکند که باعث جذب سلول های بنیادی به محل آسیب می شود. فاکتورهای رشد آزاد شده از پلاکت به عنوان محرک شیمیایی سلول های بنیادی فیبروبلاست عمل می کند. فاکتورهای رشد باعث تقسیم و تمایز بیشتر سلول های بنیادی به سمت تولید کراتینوسیت ها , فیبوبلاستها و پیش سازهای سلول چربی می شود. نتیجه این عمل ساخت عروق جدید , کلاژن , الاستین و ماتریکس خارج سلولی است.

فاکتورهای رشد پلاکتی مسئول تحریک شروع تقسیم ورشد سلولی و تحریک ساخت فیبرهای الاستی – کلاژنی می باشند. همچنین باعث گسترش فیبروبلاستها در موضع می گردند. طبیعی است اگر به روشی بتوان پلاکت را تا ۵ برابر تغلیظ کرد تا به صورت پلاسمای غنی شده در دسترس قرار گیرد و با مواد فعال کننده باعث تولید و ترشح فاکتورهای رشد شد , می توان با یک روش ساده و مطمئن در جهت ترمیم و تسریع بازسازی سلولی بهره گرفت. حدود ۳۰-۴۰ دقیقه از مرحله گرفتن خون تا تزریق طول می کشد .